Over

Laat ik mij allereerst even voorstellen:

Mijn naam is Dave Boot, afgestudeerd in Engelse Taal en Cultuur aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

In het verleden heb ik natuurlijk vanuit mijn opleiding vertaalopdrachten uitgevoerd, maar ook voor vrienden en familie. In veel gevallen word ik dan ook gebruikt als een soort levend en rondlopend woordenboek.

Ik heb altijd al een passie gehad voor tekst. Of het nou gaat om het lezen van boeken of het schrijven van gedichten of teksten, ik voel mij goed als ik met tekst bezig ben. Sterker nog, toen ik op de middelbare school zat had ik voor de lol een ondertiteling voor de film “Austin Powers: The Spy Who Shagged Me” verbeterd en aangevuld, aangezien ik mij een beetje verveelde tijdens de paasvakantie en ik vond dat het veel beter kon. Dit perfectionisme als het aankomt op vertalingen heb ik altijd gehouden en alhoewel ik niet meer willekeurig ondertitels corrigeer, lopen nog steeds de rillingen over mijn rug als ik foutieve vertalingen tegen kom zowel in ondertitels als gewone boeken (in dit laatste geval alleen als ik het origineel ken natuurlijk, want onwetendheid kan een zegen zijn).

Thedutch…wat???

Gaijin, het Japanse woord voor buitenlander of in ieder geval niet-Japanner. De keuze voor dit woord is tweeslachtig.

Allereerst is één van mijn grootste interesses Japan en alles wat ermee te maken heeft. De populaire cultuur (manga, anime), de geschiedenis (strijdende samurai clans, folklore en tradities), het eten, noem maar op.

Ten tweede voel ik mij al jaren een soort van buitenlander in eigen land. Een buitenlander zal in waarschijnlijk alle opzichten in twee talen denken. De moedertaal en de eventuele taal van het land waarin ze verblijven. Dit kan verwateren doordat iemand al heel lang in een bepaald land woont en daardoor voornamelijk in de niet-moedertaal gaat denken, maar in de meeste gevallen zal er toch nog naar woorden in de moedertaal gezocht worden. Dit is ook hoe mijn gedachten werken, Ik denk in twee talen, in zo’n mate dat ik af en toe een woordenboek moet pakken omdat ik niet op de Nederlandse variant van een woord kan komen (ja, wij vertalers gebruiken ook woordenboeken).

Mijn gedachten zijn dus een beetje zoals die van een buitenlander, dit gecombineerd met mijn voorliefde voor Japan kwam uit op Gaijin, maar aangezien ik toch wel een Nederlander blijf was het uiteindelijke resultaat The Dutch Gaijin.